Als jonge snaak speelde ik op het gehoor de
deuntjes mee die klonken op de radio of TV. Met mijn eerste
instrument, de melodica, vertolkte ik vrij vlot vele liedjes,
waardoor mijn ouders al gauw beseften dat studeren aan een
muziekschool geen nuttloze investering was. Zodoende werd ik
op 7-jarige leeftijd ingeschreven aan de muziekacademie van
Borgerhout, waar ik zowel de klarinet als de saxofoon leerde
bespelen. Ook het orgel behoorde tot mijn favoriete
instrumenten. Vrij vlug werd er eerst een tweedehands en
nadien een nieuw Kawai-orgel aangekocht, zodat ik dagelijks
thuis kon oefenen. Na enkele jaren studie kon ik vlot met
handen en voeten het instrument hanteren en werd ik geregeld
gevraagd om allerlei feestjes op te luisteren. Dit was een
unieke kans om podium ervaring op te doen. Ondertussen
speelde ik ook al ruime tijd bij de Koninklijke Harmonie De
Ware Vrienden te Oppuurs, wat erg nuttig was om onder meer
samenspel te leren. Hier musiceerde ook Sonja, waarmee ik
later in het huwelijk tradt. Ze bespeelde er net zoals ik de
klarinet en nadien de saxofoon.
Omdat de plaatselijke vrouwenbeweging zocht naar een geschikt
(en goedkoop) orkest, ontstond er binnen de harmonie een
gelegenheidsgroepje dat luisterde naar de naam "The
Clementines", waarin ik het orgel en de bas voor mijn
rekening nam. Zo kwamen beide verenigingen spontaan tot
onderstaand compromis...
klik op de
foto voor een vergrote weergave
Deze formatie werd nadien zelfs nog
omgevormd tot een echt showorkest en verzorgde optredens tot
bij onze Nederlandse noorderburen. Jammer genoeg moesten er
verscheidene van de muzikanten (zoals ik) nog hun dienstpicht
vervullen, waardoor de groep ophield te bestaan.
Ondertussen verzorgde ik traditioneel jaarlijks de
gemeentelijke Nieuwjaarsreceptie te Sint-Amands, maar pakte
in 1980 met een verrassing uit...
Enkele maanden later stond ik opnieuw in de krant, al was het
deze keer welliswaar niet omwille van een muzikaal feit.
Blijkbaar waren ik en Sonja het eerste muzikale paar binnen
de Koninklijke Harmonie De Ware Vrienden te Oppuurs die in
het huwelijk traden. Het was ook voor onszelf iets speciaals
om zo in het daglicht te worden gesteld.
klik op de
foto voor een vergrote weergave
Na ons huwelijk en mijn ongeval zijn zijn we beide nog steeds muzikaal erg aktief gebleven. Op een bepaald moment waren we spelend lid van drie muziekverenigingen: de Koninklijke Harmonie De Ware Vrienden van Oppuurs, de Fanfare Prenaalzonen van Liezele en de Koninklijke Harmonie Sint-Cecelia van Lippelo. Dat betekende drie maal in de week gaan repeteren en toen we dan ook nog deel gingen uitmaken van hun besturen, werd het op de duur iets teveel van het goede. Momenteel speelt enkel Sonja nog in de Koninklijke Harmonie Sint-Hubertus te Elewijt, een muziekvereninging met meer dan 60 spelende muzikanten, jong en oud, allemaal bruisend van energie en levenslust. Ikzelf ben nog steeds aktief met Mistral.
